JANINA DOROSZEWSKA

PATRONJanina Doroszewska urodziła się 7 kwietnia 1900 roku a zmarła w Warszawie 22 września 1979 roku. Była pedagogiem, doktorat z filozofii uzyskała w 1928 roku na Uniwersytecie Warszawskim. Dwa lata studiowała we Francji oraz przez rok w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Po tych studiach pracowała w różnych zakładach dla dzieci potrzebujących specjalnej opieki edukacyjnej oraz w Instytucie Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Od 1947 roku była profesorem oraz zastępcą dyrektora tej placówki, którą to funkcję sprawowała w tamtym czasie Maria Grzegorzewska. Obie panie blisko ze sobą współpracowały oraz przyjaĽniły się. W latach 1967-1970 Janina Doroszewska była również profesorem pedagogiki specjalnej na Wydziale Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego. Przedmiotem jej zainteresowań badawczych były głównie problemy pedagogiki leczniczej, profilaktyki i terapii dziecięcej oraz podobnie jak u Grzegorzewskiej kształcenie nauczycieli dla szkól specjalnych. Była żoną znanego językoznawcy, profesora Witolda Doroszewskiego.

Spod pióra Doroszewskiej wyszły następujące prace: Terapia wychowawcza (1957), Nauczyciel-wychowawca w zakładzie leczniczym (1963), O regeneracji (1972) oraz pośmiertnie Pedagogika specjalna (1981, wydanie 2 – 1989). Oprócz tych książek, Doroszewska opublikowała w latach 1935-1978 ponad sto rozpraw i artykułów naukowych, z których pierwsza rozprawa nosiła tytuł „Zwiastowanie w sztuce polskiej” (1935), a ostatnia „Wyjaśnienie i uzasadnienie w rozumowaniu diagnostycznym” (1978). Pośmiertnie ukazały się dwa tomy Pedagogiki specjalnej (1981 i 1989) oraz Matka Czacka w oczach przyjaciół (w zbiorze Ludzie z Lasek pod red. T. Mazowieckiego, 1987).
Skip to content
This Website is committed to ensuring digital accessibility for people with disabilitiesWe are continually improving the user experience for everyone, and applying the relevant accessibility standards.
Conformance status